22 mei 2026

“Wollen die zwei Fahradfahrer SOFORT nach Deck 3 gehen”, we springen meteen in de houding en haasten ons naar de lift. Daar worden we even op de vingers getikt, het mannetje van de informatiebalie stond beneden al te wachten op ons. De afspraak was dat hij ons éérst zou omroepen en dán met ons naar beneden zou gaan. Nou ja, die paar minuten oponthoud zal de vaartijd niet in de war schoppen.

We worden al vroeg gewekt door “here comes the sun“, goed hoorbaar maar in onze comfortabele schoenendoos, met alles erop en eraan behalve een raam, is de zon niet te zien. In Trelleborg is een tussenstop waar de meeste passagiers van boord gaan. Wij draaien ons nog een paar keer om. Samen met een handjevol vrachtwagenchauffeurs varen we verder naar Karlshamm.

Na een ontspannen boottocht van negentien uur komen we in Karlshamm aan. Onder in het ruim staat een shuttlebus klaar om ons van het haventerrein te rijden. Niks gele hesjes en al fietsend slingeren tussen de vrachtwagens. In Zweden gelden andere veiligheidsregels. Uit de bus en hup, op de fiets voor een kort ritje naar de camping. We zijn in Zweden!

De Zweedse nachten zijn nog erg fris. Na de eerste nacht heeft Ties koude voeten en Lilian een koude neus. De volgende nachten trekt Ties zijn speciaal aangemeten bedsokken aan en Lilian probeert haar neus warm te houden door dieper in de slaapzak te duiken. De thermoshirts zorgen ook voor een extra laagje warmte.

In Alsterbro staan we helemaal alleen op de camping. De eigenaar geeft ons de deurcode van keuken en douche/toilet en legt de gebruiksaanwijzing uit voor de wasmachine die klaar staat voor gebruik. Daar maken we dankbaar gebruik van! Zodra hij vertrekt verzamelen we onze was en vooruit, de kleren die we aan hebben passen er ook nog wel bij. In de fietstassen worden nog restjes schone spullen opgedoken.
Een korte maar frisse wasbeurt later maken de zon en wind het karweitje af.

Geen bergen, geen steile heuvels maar heerlijk golvende wegen door de bossen.

We kiezen voor geasfalteerde wegen met weinig, héél weinig of zelfs geen verkeer. Maar ook weinig of geen dorpen onderweg. De eerste koffiestop op een dag varieert van vijftien kilometer, dan valt het mee, tot vijftig kilometer. Maar dan kijken we er des te meer naar uit en genieten we extra van de Zweedse Fika!

In deze plaats zou koffie moeten zijn… Een ontmanteld benzinestation, een gesloten pizza-kebabzaak, maar … de supermarkt is nog open. Met de halfvolle schappen lijkt het een op=op formule. Of er koffie is? Jazeker! De eigenaar loodst ons door kruipdoor, sluipdoor gangen en opslag naar de pizza–kebabzaak. De koffiemachine staat klaar, Lilian zoekt nog even de weg terug naar de winkel voor iets zoets bij de koffie. Als je moeite hebt om te kiezen wordt dat deze keer niet moeilijk gemaakt: een vergeten cakerol of kaneelbollen uit de diepvries. Er worden twee kaneelbollen uit de diepvries gevist, in de pizzaoven opgewarmd en klaar is kees. Een tikkeltje aangebrande kaneelbollen met een vleugje pizzasmaak en kaneel die je erbij moet denken, maar de lekkere koffie en gastvrijheid van de eigenaar laten het prima smaken.

En dan komen we in Oskarshamm aan de Baltische Zee, een camping met uitzicht op zee. Een aangename onderbreking na al het groen.
In de haven kopen we voor de volgende dag kaartjes voor de boot naar Gotland, een korte maar late boottocht. De boot vertrekt pas om negen uur ’s avonds, na een dag fietsen liggen wij om die tijd al warm in onze slaapzakken gedraaid. De aankomsttijd van twaalf uur ’s nachts wordt nog een uitdaging.

Voor vertrek brengen we de middag wandelend door in Oskarshamm. Daar ontmoeten we, tijdens de gebruikelijke Fika, Sophia en Theo uit Drenthe. Maar dan blijkt Theo zijn wortels in het dorp Zeeland te hebben, een steenworp afstand van onze woonplaats! Na een gezellig Brabants koffieuurtje gaan zij weer verder met hun camper en wij met onze fietsen.

We verplaatsen ons naar het park om te eten en vervolgens naar de terminal waar we nog even winddicht kunnen wachten. We krijgen leuk gezelschap van André, een fietser uit Hamburg. Het onderwerp bagage komt uitgebreid aan bod, wat neemt de een mee wat de ander thuis laat. André tovert het ene na het andere zakje uit zijn rugzak. Tegen de vulpen en het potje inkt van André kunnen wij niet op. Hij heeft dan ook een verschrikkelijk mooi handschrift! Voorzichtig schuift Lilian haar schriftje met balpenkrabbels opzij.
Genoeg te kletsen en op de boot vliegen de drie uren varen voorbij.
In het donker en de kou fietsen we over een steile weg de haven uit op zoek naar de studio. Een eindeloze rij campers rijdt ons voorbij.

Het plan was om de camping net buiten Visby op te zoeken. Maar eenmaal aan boord begonnen de twijfels. In een koude, donkere nacht gaan stoeien met tentstokken, scheerlijnen en haringen zonder in de knoop te raken? Om dan de matjes en slaapzakken nog goed in de tent te krijgen en hoe vinden we de onmisbare bedsokken van Ties tussen alle bagage?

We hebben nog niet lang genoeg gefietst dat de avonden licht blijven. Op de valreep hebben we een studio kunnen boeken in Visby zelf.
In een warme ruimte, op prinsheerlijke matrassen waar bedsokken overbodig zijn gunnen we ons de volgende ochtend een uitslaapmoment.
De fietsen krijgen een dag rust en wij verkennen te voet het oude stadje met de omringende stadsmuur. Vooral bekijken wat we vannacht in het donker hebben gemist. Nu is het nog enigszins rustig, dat zal in de zomermaanden wel anders zijn.

Nog even een héél klein stukje fietsen op Gotland, het ridderspektakel voor alle schoolkinderen van Gotland meemaken en dan opnieuw met de boot. Na ons bliksembezoek aan Gotland varen we naar Nynäshamn. Gelukkig is de aankomsttijd nu gunstiger. Wij zetten als vanouds het tentje op net voordat het bedtijd is. Morgen door naar Stockholm!