Tijd voor vervanging van de remblokjes waar flink wat van af is geschuurd door zand en regen. Ties fikst dat wel even in de werkplaats van het YMCA- hostel! En de oude remblokjes? Die mogen natuurlijk nog niet weg en krijgen een plekje onder in de fietstas naast het beste slechtste tandwiel. Of de bagage daar zo lichter van wordt is maar de vraag.
Onder het mom van ‘niets moet, alles kan’ is een stuk treinen een van de opties maar niet in Zweden. Onze fietsen vormen dan een obstakel. Een fiets kan alleen gedemonteerd in een tas mee in een Zweedse intercity. De fietstassen zitten al vol. En in de Jumbo- Plus- en Lidltas die Lilian heeft meegenomen als reserve gaat dat niet passen
Waar de ene helft van het team nog best ver wil fietsen, wil de andere helft nóg verder gaan. Draaien we af naar het zuiden of kiezen we voor nog langer naar het noorden. Afwegingen, opties, keuzes, uiteindelijk komen we altijd wel tot een overeenstemming.
Daarom nemen we voorlopig even afscheid van Zweden:
* Van de eindeloze bossen en iedere dag een meer, of meer.
* Van de elanden die we niet hebben gehoord of gezien. Ver verstopt in de eindeloze bossen, te schuw, bij de Zweden in de diepvries òf ze hebben ons al van verre geroken …
* Van de grote familieverpakkingen knäckebrood en de lekkere kaneelbroodjes
* Van de ‘low and slow’ chauffeurs. Tieners van vijftien tot achttien jaar die zich zonder rijbewijs in een oud barrel in een lage versnelling en ultra langzaam op de wegen mogen begeven. Met een maximum snelheid van 35 km/u zijn ze levensgevaarlijk ondanks de verplichte gevarendriehoek achterop de auto.
* Van de vele rode houten huizen, geschilderd met de typische Falu verf. In de aanbieding, jammer dat de fietstassen al vol zitten.
* Van de muggen die nog niet aan hun hoogseizoen toe zijn en zich gedeisd hebben gehouden.
We maken de oversteek naar Finland. Het was niet de bedoeling om slapende muggen wakker te maken. Maar aan de overkant, in Vaasa, worden we met enthousiast gezoem ontvangen. Waar wij weer iets minder enthousiast over zijn.
De klok springt een uur vooruit door de andere tijdzone in Finland. Daardoor komen we nóg later aan op de camping. Geen gestoei met stokken en haringen in het donker want het daglicht is er nog wat langer. Een uniek moment dat we zó laat nog wakker zijn en kunnen genieten van een unieke zonsondergang van de zon die niet eens echt onder gaat. Twee korte uren is het schemerig voordat het daglicht er al weer is. En de regen is ook weer present!
Met een soort hink-stap-sprong belanden we in Rovaniemi. De ‘lift’ met boot en twee etappes treinen tilt ons op deze manier een kleine zeshonderd kilometer omhoog naar het noorden. Goed voor een week doortrappen met regen, wind, hoogtemeters en muggen. Dat houden we tegoed voor het vervolg van onze tocht die nog voor ons ligt.
Na drie extreem rustige zonnige fietsdagen, die we voornamelijk op zee en in treinen hebben door gebracht, pakken we in Rovaniemi de draad van het fietsen weer op. We passeren de Poolcirkel bij het dorp van de kerstman. Nu een verlaten terrein met hooguit wat overnachtende campers. We kunnen ons voorstellen dat het hier in het zomer- en winterhoogseizoen een drukke bonte kermis is met bezoekers vanuit de hele wereld.
Regen, regen, regen! De eerste serieuze fietsdag in Finland kunnen we regen, wind en hoogtemeters meteen afvinken. De muggen laten verstek gaan dankzij alle regen, die houden we nog tegoed.
Het ziet er aan de lucht te zien niet naar uit dat deze dag het weer nog verbetert. De tent blijft daarom droog ingepakt achter op de fiets. Wij drogen en warmen op in een kamer bij een benzinepomp/ minisupermarkt/ souvenirswinkel/ restaurant. Een bij elkaar geraapte inboedel, een doolhof aan gangen en deuren, we noemen het maar zéér authentiek. Máár alles is schoon, alles werkt, de warme douche is goud waard, evenals het elektrische kacheltje! De vriendelijkheid van de eigenaresse is bij de prijs inbegrepen!
