Na de overrompelde binnenkomst in Noorwegen worden we ook door het landschap overweldigd. Snel stromende rivieren, water dat van ruige rotsen naar beneden raast. De vele regen zal daar ongetwijfeld een aandeel aan hebben. We volgen een rivier stroomafwaarts, dus naar beneden met af en toe een flauwe helling om uit te komen bij camping Soria Moria waar ons een warm welkom wacht. ’s Avonds bij een kop thee horen we de familiegeschiedenis waar je een boek over kan schrijven.
Vier kilometer na vertrek bij Soria Moria blijft ons ontbijt achter op de steiler dan steile halfverharde weg die we hebben gekozen om de drukke E6 te vermijden. Uiteindelijk komen we er niet onderuit om alsnog een paar kilometer de E6 te volgen. Als we van de E6 afdraaien vinden we het eerst tijd voor koffie met op de valreep vers bezorgde kaneelbroodjes die na vier minuten fietsen achter ons op het asfalt blijven plakken. Voor de wielrenners onder de lezers: denk aan de Elterberg, Cauberg, Keuterberg, Vaalserberg en dan achter elkaar geplakt op een ochtend. De ene keer vliegen we met vijftig plus naar beneden om vervolgens met vijf min omhoog te stampen. Ondanks dat onze benen in de Zweedse heuvels aardig getraind zijn is dit weer een hele nieuwe categorie.
Op tijd stoppen en morgen de draad weer oppakken lijkt ons een beter plan dan er meteen nog eens vijftig kilometer aan te plakken.
Ietwat
Ietwat huiverig voor de hellingen die ons vandaag te wachten staan gaan we weer op pad. Dat blijkt achteraf ongegrond, vandaag is de route veel glooiender.
Volgens de kaart is er koffie in het eerstvolgende dorp en daar hebben we stiekem op gerekend. Het café is geopend vanaf tien uur, komt dat even mooi uit, maar helaas op dinsdag gesloten. Aan de overkant is een supermarkt waar ze in ieder geval zoete koek zullen verkopen en misschien is er ook een koffieautomaat. Als reserve hebben we altijd nog ons kannetje met ondertussen hoogstwaarschijnlijk lauw water van gisteren.
Helaas geen koffieautomaat in de winkel maar wel koffie in de keuken van het personeel. We krijgen twee dampende bekers koffie aangeboden waar we buiten op het bankje extra van genieten door dit super aardige gebaar!
Langzaam zien we het landschap veranderen en worden de bergen hoger en ruwer en het vele water is van de fjorden in plaats van meren. Elanden zijn er nog steeds maar voor ons onzichtbaar behalve op verkeersborden of als decoratie aan een schuur.
Langzaam komt het besef en het gevoel in Noorwegen te zijn!
Schitterend verhaal weer!
Wat ontmoeten jullie toch overal vriendelijke Scandinaviërs, nu nog de elanden ontmoeten!
In topje en korte broek picknicken in Noorwegen, jullie boffen enorm.
Gaaf geschreven en de inspanning niet voor niets!
Volgend jaar maar inschrijven voor de Tour!
Geweldig, weer een mooi verhaal.
Jullie zien er gelukkig uit 🤩🤩
Geniet er van ! Geweldig.
Gerard en Doortje
P R A C H T I G !!!!!