Vijftig kilometer doorstomen over een oude spoorlijn totdat we in plaats van Logstor in de buurt van Nibe uit komen. Waarschijnlijk is het in Aars misgegaan en zijn we daar per ongeluk van spoor gewisseld. Na de vlotte, vlakke rit krijgen we de laatste dertig kilometer toch nog te maken met heuvels en 10 kilometer grindpad. Op het einde van de dag is daar niet het hele reisgezelschap blij mee…
De volgende dag steken we het Limfjord over en brengen een kort bezoek aan Aggerborg waar van een oude Vikingburcht de wal nog is te zien.
We slingeren ten noorden van het Limfjord naar Aalborg. Er hangt een prettige, aangename sfeer in de stad waar naast oude gebouwen ook veel muurkunst te vinden is. We ontdekken er een aantal tijdens onze wandeling door de stad. Op de terugweg naar de camping lopen we langs de havens waar we nog een stop maken bij een oude fabriekshal met truckfood-kraampjes. Een mooie afsluiter van de dag.
Met bewolking laten we Aalborg achter ons en komen in Tornby aan met een stralend blauwe lucht.
We hebben de laatste vijfentwintig kilometer samen gefietst met onze Duitse buurman van de vorige avond. Gezellige gesprekken, maar ook weer fijn om morgen ieders eigen weg en in eigen tempo verder te kunnen gaan.
We zijn inmiddels dicht bij de kust en willen dan nog even de zee zien en ruiken. Omdat Ties last heeft van zijn scheenbeen (rood, opgezet en pijnlijk met lopen) resultaat van een uitglijder in de zandbak van een aantal dagen geleden (17 juni) pakken we de fiets. Je kunt zo het strand op rijden en dan niet alleen met een fiets. Het wordt steeds drukker met mensen die in auto’s en campers vanuit hun winddichte verpakking wachten op de zonsondergang als in een drive-in bioscoop. Voor ons waait het te fris om daar op te wachten en keren terug naar ons tentje.
Gelukkig gaat het met de blessure van Ties beter na een behandeling met diepvries broccoli die ’s avonds op tafel komt. Of zijn het toch de Arnica-pilletjes en zalf van onze vriendelijk Franse buurman uit Aalborg? Van meer belang is dat het minder rood, opgezet en pijnlijk is.
Door een gebied met Waddeneilandgevoel fietsen we door naar Skagen. Nog even niet de Noordkaap maar wel het uiterst noordelijkste puntje van Denemarken waar twee zeeën elkaar ontmoeten, Skagerak aan de kant van de Noordzee en het Kattegat aan de kant van de Oostzee.
Het water van de zee is erg helder en mooie kleuren blauw maken er een prachtig plaatje van.
